Wie is je ICE?

ICE staat voor In Case of Emergency (“in noodgevallen”). Bij een ongeval of een ander noodgeval hebben hulp- en veiligheidsdiensten het vaak moeilijk om te weten welk familielid of welke bekende van het slachtoffer ze moeten contacteren. Daarom willen we graag “ICE”, een systeem dat al helemaal ingeburgerd is in Groot-Brittannië, ook bij ons introduceren. Het is eenvoudig, het kost niets en het kan zeker het verschil maken wanneer het snel moet gaan.

Het principe is heel eenvoudig. De dag van vandaag heeft zo goed als iedereen altijd een GSM bij zich. De hulp- en veiligheidsdiensten vragen om het woord “ICE” op te slaan in het adresboek van je GSM, met daarbij het telefoonnummer van de persoon die in geval van nood verwittigd kan worden.  Let er wel op dat je het internationaal kenteken +32 en dan het zonenummer (zonder de 0) vermeldt als je ICE-nummer een vast telefoonnummer betreft.

Het is wel belangrijk dat deze persoon hiervan op de hoogte is! Verschillende personen kunnen zo opgeslagen worden in je GSM: ICE1, ICE2, ICE3,… Als je wilt dat de naam en/of het nummer van jouw ICE-persoon op het schermpje van je GSM blijft verschijnen wanneer die jou opbelt, tik dan een * achter het telefoonnummer bij de ICE-naam.

Besef wel dat het ICE-nummer geen garantie is dat de juiste persoon gecontacteerd zal worden. Je kunt je gsm immers verliezen in een ongeluk, of hij kan vergrendeld zijn door een code. Dan helpt het ICE-nummer niet. Je kan daarom ook een ICE-kaartje met je ICE-contacten in je portefeuille steken.
Het is overigens ook een goed idee om in je portemonnee of portefeuille een kaartje met je bloedgroep bij je identiteitskaart te bewaren. Of een First Help Info-kaartje met al jouw medische informatie.

Bel nooit zelf het ICE-nummer uit iemand anders’ gsm! Zie je iemand in nood, doe dan eerst al het nodige om die persoon te helpen en waarschuw de hulpdiensten. Zij zullen dan eventueel contact opnemen met diens ICE-persoon.